دیروز پر از کابوس بود . کابوسی که با یک جمله از کتاب دو اقلیم آندره موروا شروع شد و با ۱۱ دقیقه پائولو کوئلیو به اوج رسید.

اشک میریزم ,از زندگییم ایراد می گیرم ,از هرچیز برای خود درد می سازم .

و بقول موروا می خواهم فقط سعادت را در میان رنج و عذاب بجویم .