زندگی بدون درد و غم ، بدون مریضی و مرگ معنا ندارد . سال گذشته با اتفاقات خوب و بدش گذشت . 

تعطیلات نوروز وقتی بود برای لم دادن روی کاناپه ، گذروندن روزها در بیخیالی. 

کلی سریالهای بدون سانسور دیدم و یک موضوع توجهم را جلب کرد . در بیشتر سریالهای آمریکایی که دیدم نقش اول زن یا یکی از زنهای مهم داستان همجنس گرا بودند اما کمتر سریالی برای مردها چنین گرایشی را در نظر داشته اند . دلیلش را نمیفهمم . به چه دلیل جامعه را به این سمت سوق میدهند ؟