من

"

پنجره را باز مي كنم تا نسيم خنك اوايل صبح به صورتم بخورد. سيگاري آتش مي زنم و وقتي

بغضم به گز گز افتاد ، آرزو مي كنم دوستيمان پر از شادي و حتا فراموشي باشد. شب نشيني ها

و هم نشيني ها ، تا خاطره ي اندوه باري سر نرسد.

يادم مي آيد دوستي مي گفت : ساختن يك دوستي به دشواري ساختن برجي از چوب كبريت

است و ويران كردن آن را فقط فوتي كافيست تا آن همه عشق و مشقت فرو بريزد. پس هيچ گاه

به سمت من فوت نكن........

دريغ عاشقانه ي يك فوت.......

                                                                                    ...... همين ...... "

و تکراریک شعردر ذهن من:

"خیلی خوب ... خیلی زود تبدیل شد به خیلی بد

خیلی زود

It went from so good... to so bad... so soon

So good, to so bad , so soon

But nobody told me,so I never know

It goes from so good , to so bad, so soon

It went from sunshine... to shadow ...to rain

It went from passion... to pleasure ... to pain

From singing sweet love songs , to cryin' the blues

So good ... to so bad... so soon

It started with words like forever

And went from always, to sometimes , to never

from give me some loin' .... to give me some room

So good ... to so bad... so soon

It went from so good... to so bad... so soon

So good, to so bad , so soon

If nobody's told you , It's time that you know

It goes from so good , to so bad, so soon

So good, to so bad , so soon

                                                     Shel Silverstein"