با آن لباس مشكي و كروات زرشكي و صورت شش تيغه باورش سخته كه روزي بسيجي بوده . كه روزي روزگاري به خشم دست درازي به وطنش ،‌توي جبهه ها جنگيده . گرسنگي كشيده ، بارها و بارها ‍زخم خورده و بيشتر از تولد ، مرگ ديده.

وقتي داشت ميگفت :" شايد فقط به تو بتونم بگم يا تو خلوتم با خودم روراست باشم . حماقت كردم . يعني همه ماهايي كه رفتيم حماقت كرديم. حالا بچه هامون ازمون بازخواست ميكنن و هيچ جوابي ندرايم كه بديم" ؛من هذيانهاي تب آلودش را بياد مي آوردم :"نه حاجي من ميتونم تحمل كنم . اين غذا را بده به بچه ها "