من

نشستم تمام نوشته های قبلیم را خوندم .نمیدونم چرا همیشه برگشت به گذشته برام با ناباوری و تعجب همراهه ، تعجب از اینکه چقدر این زمان زود گذشت ، چقدر همه این خاطرات و حسها دور و غیر قابل لمسند و آیا این من بوده ام ؟!!!!!!!!!

اشکهایم سر ریز میشن و من حتی سعی در پاک کردنشان نمیکنم .